‘Het kunstwerk kan het doen, maar het doet nooit alles’

Nieuw in De Beeldengalerij: Gabriël Lesters ‘Bambaataa’.

‘Het kunstwerk kan het doen, maar het doet nooit alles’

Gabriël Lester (1972, in Den Haag liet hij al in 2002 de installatie ‘Cut to he chase’ zien in de projectruimte van het Gemeentemuseum – toen neergesabeld in De Volkskrant) ontwierp een strak beeld, dat nu aan de Haagse Grote Marktstraat wordt onthuld. Een drietal getrapte vormen, bekroond met geperforeerd staal in mat, ingebakken zwart en een groot vlak met kleinere perforaties daar tegenover spelen de hoofdrol in een wonderlijk optisch avontuur.

Het grondvlak staat als een strakke driehoek op de ovale, door Geert Lap ontworpen sokkel – de enige constante in De Beeldengalerij. Het is een, sinds 1990, gestaag groeiende verzameling eigentijdse Nederlandse beeldhouwkunst. Naar een plan van Peter Struycken staan in het Haagse centrum veertig beelden opgesteld op vaste afstanden. De collectie telt inmiddels wel meer beelden. Daarom wordt nagedacht over een open depot in het Zuiderpark. De plaatsing van de beelden wisselt regelmatig.

Dit nieuwe beeld zal misschien later ook een andere plek krijgen, maar de richting waarin het nu is opgesteld kan niet beter. Dat heeft te maken met de verhouding tussen de naar het westen gerichte kant van het beeld (niet op de foto) en het vlak van glimmend gaatjes-staal daar tegenover. Waarschijnlijk is het beeld het mooist tegen de avond, wanneer de ondergaande zon het beeld beschijnt. Wanneer het zonlicht door het beeld heen schijnt, beter gezegd.

 

Lester bedacht de op de ondergaande zon gerichte kant zo, dat de drie licht doorlatende geperforeerde delen een steeds wisselend beeld projecteren op het glimmende vlak er tegenover. Je moet het zien – het is moeilijk te benoemen. Zijn de naar voren gevouwen vormen ‘bol’ en lijkt hun projectie wel ‘hol’ ? Kan je daar van spreken wanneer het niet om gebogen vlakken gaat ? Jawel, zegt wiskundige Ionica Smeets, die het publiek voorafgaand aan de onthulling toespreekt. Zij is hoogleraar wetenschapscommunicatie, dus zij kan het weten. De fotograaf lijkt weer andere geometrische figuren te hebben vastgelegd.

Gabriël Lester heeft een ding gemaakt, waar je eindeloos naar kan kijken. ‘Ik houd ervan, wanneer iets werkt. Wanneer je steeds kan terugkomen en kan zien wat je verwacht’, zegt hij. Maar de kijker neemt zichzelf mee: ‘Het kunstwerk kan het doen, maar het doet nooit alles.’

André Kruysen, conservator van de Beeldengalerij, heeft Lester gevraagd een voorstellingsloos beeld in gedachten te creëren. Na een aantal figuratieve opdrachten was het weer tijd voor abstractie. Grappig genoeg is dat niet precies de uitkomst. Zoals op de tekening is te zien, vallen drie geaccentueerde vlakken te lezen als ogen en een mond. Een strak getrokken Paas-eiland beeld misschien ? De kijker mag het zeggen.

Het beeld werd vernoemd naar de door Gabriël Lester bewonderde hiphop-pionier Afrika Bambaataa. De officiële onthulling is vandaag om 18 uur. Naar verwachting staat de zon dan precies goed.

Advertentie
Satellietgroep – Climate as Artifact